Ik gaf jullie te eten. Ik gaf jullie een prachtig land om te wonen. Maar toen het daar goed met jullie ging, kregen jullie genoeg van Mij. Jullie vergaten Mij.
Ik heb hen op weidegrond gebracht en ze raakten verzadigd. Maar toen ze eenmaal verzadigd waren, werden ze hoogmoedig en vergaten ze Mij.En daarna heb ik jullie naar dit mooie land gebracht. Ik gaf jullie meer dan genoeg te eten. Jullie hadden alles wat je nodig had.
Maar toen werden jullie trots, en jullie vergaten mij.
Maar toen werden jullie trots, en jullie vergaten mij.
Net als hun weiden raakten zij verzadigd.
Toen zij verzadigd waren, verhief hun hart zich.
Daarom hebben zij Mij vergeten.
Toen zij verzadigd waren, verhief hun hart zich.
Daarom hebben zij Mij vergeten.
Toen zij weidden, werden zij verzadigd; toen zij verzadigd waren, verhief zich hun hart; daarom vergaten zij Mij.
Gerelateerde onderwerpen
Materialisme
Want we hebben niets...
Trots
Overmoedige mensen staan uiteindelijk...
Afhankelijkheid
Want Ik, je Heer...
Voedsel
Want de mensen die...
Liefde
De liefde is geduldig...
Hoop
Want Ik weet wat...