زيرا تو با كسی سروكار داری كه کوهها را ساخت و بادها را آفريد و تمام افكار انسان را می‌داند. او صبح روشن را تاريک می‌گرداند و کوهها را در زير پاهايش خرد می‌كند. نام او خداوند، خدای قادر متعال است.
پس، از داشتن آن «خار» خوشحالم؛ از اهانتها، سختیها، جفاها و مشكلات نيز شادم؛ چون می‌دانم كه همهٔ اينها باعث جلال مسيح می‌شود. زيرا وقتی ضعيفم، آنگاه توانا هستم؛ هر چه كمتر داشته باشم، بيشتر به خدا متكی خواهم بود.
