زيرا تو با كسی سروكار داری كه کوهها را ساخت و بادها را آفريد و تمام افكار انسان را میداند. او صبح روشن را تاريک میگرداند و کوهها را در زير پاهايش خرد میكند. نام او خداوند، خدای قادر متعال است. خداوند چنين پاسخ میدهد: «آيا يک مادر جگر گوشهٔ خود را فراموش میكند؟ يا بر پسر خود رحم نمیكند؟ حتی اگر مادری طفلش را فراموش كند، من شما را فراموش نخواهم كرد! ای اورشليم، من نام تو را بر كف دستم نوشتهام و ديوارهايت هميشه در نظر من است.»آیه بعدی!همراه با تصویر 
