برادران عزيز، موظفيم همواره خدا را برای وجود شما شكر نماييم. بلی، شايسته است كه چنين كنيم، زيرا ايمان شما به گونهای چشمگير رشد كرده، و محبت شما نسبت به يكديگر بینهايت عميق شده است.
اگر عطای نبوت داشته باشم، و از رويدادهای آينده آگاه باشم و همه چيز را دربارهٔ هر چيز و هر کس بدانم، اما انسانها را دوست نداشته باشم، چه فايدهای به ايشان خواهم رساند؟ يا اگر چنان ايمانی داشته باشم كه به فرمان من کوهها جابهجا گردند، اما انسانها را دوست نداشته باشم، باز هيچ ارزشی نخواهم داشت.
