- Εκείνη τη μέρα θα πείτε:
«Τον Κύριο ανυμνήστε!
Διακηρύξτε ποιος είν’ ο Θεός σας
και φανερώστε στους λαούς τα έργα του.
Υπενθυμίστε πόσο είναι ένδοξος.» - Με τίμια θα σε δοξολογώ καρδιά,
τις δίκαιές σου μελετώντας αποφάσεις. - Παντοτινή, λοιπόν, τιμή και δόξα στον αιώνιο βασιλιά, τον άφθαρτο, τον αόρατο, τον μόνο σοφό Θεό. Αμήν.
- Όποιος τότε επικαλεστεί το όνομα του Κυρίου,
θα σωθεί. - Αντίθετα, να προοδεύετε στη χάρη και στη γνώση του Κυρίου μας και σωτήρα Ιησού Χριστού. Σ’ αυτόν ανήκει η δόξα και τώρα και για πάντα. Αμήν.
- Θα ευφρανθώ και θα χαρώ μ’ εσένα, Ύψιστε·
την ύπαρξή σου θ’ ανυμνήσω. - Κάθε μέρα συγκεντρώνονταν με ομοψυχία στο ναό, τελούσαν τη θεία Ευχαριστία σε σπίτια, τρώγοντας την τροφή τους γεμάτοι χαρά και με απλότητα στην καρδιά. Δοξολογούσαν το Θεό, κι όλος ο λαός τούς εκτιμούσε. Και ο Κύριος πρόσθετε κάθε μέρα στην εκκλησία αυτούς που σώζονταν.
- Ας δοξάζεται αιώνια ο Θεός και Πατέρας μας! Αμήν.
- Και το πλήθος, όσοι βάδιζαν μπροστά του κι όσοι ακολουθούσαν, κραύγαζαν:
Δόξα στον Υιό του Δαβίδ!
Ευλογημένος αυτός που έρχεται σταλμένος από τον Κύριο!
Δόξα στον ύψιστο Θεό! - Γιατί, οποιοσδήποτε επικαλεστεί το όνομα του Κυρίου θα σωθεί.
- Να δέχεστε ο ένας τον άλλο, όπως δέχτηκε κι εσάς ο Χριστός, για να δοξάζεται ο Θεός.
- Οι άνθρωποι, όταν ανάψουν το λυχνάρι, δεν το βάζουν κάτω από το δοχείο με το οποίο μετρούν το σιτάρι, αλλά το τοποθετούν στο λυχνοστάτη, για να φωτίζει όλους τους ανθρώπους του σπιτιού. Έτσι να λάμψει και το δικό σας φως μπροστά στους ανθρώπους, για να δουν τα καλά σας έργα και να δοξολογήσουν τον ουράνιο Πατέρα σας.
- Ο Κύριος θα με γλιτώσει κι από κάθε έργο κακό, και θα με σώσει οδηγώντας με στη βασιλεία του την ουράνια. Ας είναι δοξασμένος αιώνια! Αμήν.
- Η βάση της σοφίας είναι
ο σεβασμός στον Κύριο·
κι όλοι αυτοί που τη βιώνουν
έχουν τη σωστή κρίση.
Η εξύμνηση του Κυρίου μένει παντοτινά. - Όσο θα ζω στον Κύριο θα ψάλλω·
όσο θα υπάρχω το Θεό θα υμνολογώ. - Εσένα, Θεέ των προγόνων μου,
δοξάζω και υμνώ,
γιατί σοφία μου ’δωσες και δύναμη
κι ό,τι ζητήσαμε μας το αποκάλυψες,
μας φανέρωσες τ’ όνειρο του βασιλιά. - Τότε σηκώθηκε ο Ιώβ και ξέσκισε το μανδύα του· ξύρισε το κεφάλι του κι έπεσε καταγής. Προσκυνούσε κι έλεγε:
«Γυμνός απ’ την κοιλιά βγήκα της μάνας μου,
γυμνός και θα γυρίσω πίσω στη μάνα γη.
Ο Κύριος όλα τα ’δωσε,
ο Κύριος και τα πήρε πίσω.
Ευλογημένο να ’ναι τ’ όνομά του!» - Ψάλτε στον Κύριο, γιατί έργα
έκανε θαυμαστά.
Σ’ όλη τη γη ας τα μάθουν. - Δόξα στον ύψιστο Θεό
και ειρήνη στη γη,
αγάπη και σωτηρία για τους ανθρώπους! - Οι βοσκοί γύρισαν πίσω δοξάζοντας και υμνώντας το Θεό για όλα όσα άκουσαν και είδαν· ήταν όλα όπως τους είχαν ειπωθεί.
- Υψώσου, Θεέ, πάνω στους ουρανούς,
και σ’ όλη τη γη πάνω ας φανεί η δόξα σου. - Βοήθησέ μας, Θεέ, σωτήρα μας,
για χάρη κάν’ το της δικής σου δόξας·
σώσε μας και συγχώρησε τις αμαρτίες μας
για την τιμή του ονόματός σου. - Κάποτε, ενώ αυτοί βρίσκονταν σε λειτουργική σύναξη λατρεύοντας τον Κύριο και νηστεύοντας, είπε το Άγιο Πνεύμα: «Να μου ξεχωρίσετε το Βαρνάβα και το Σαύλο για το έργο, για το οποίο τους έχω καλέσει».
- Όταν γεννήθηκε ο Ιησούς στη Βηθλεέμ της Ιουδαίας, στα χρόνια του βασιλιά Ηρώδη, έφτασαν στα Ιεροσόλυμα σοφοί μάγοι από την Ανατολή και ρωτούσαν: «Πού είναι ο νεογέννητος βασιλιάς των Ιουδαίων; Είδαμε ν’ ανατέλλει το άστρο του και ήρθαμε να τον προσκυνήσουμε».
- Παρόμοια και οι γυναίκες να προσεύχονται με κόσμια αμφίεση. Να στολίζουν τον εαυτό τους με σεμνότητα και σωφροσύνη κι όχι με περίτεχνες κομμώσεις και χρυσά κοσμήματα ή μαργαριτάρια ή πολυτελή ενδύματα. Αντίθετα, να στολίζονται με ό,τι ταιριάζει σε γυναίκες που λένε ότι σέβονται το Θεό, δηλαδή με καλά έργα.
Σχετικά θέματα
Επαινος
Εσύ είσαι ο Θεός...
Τραγούδισμα
Αλλά εγώ θα τραγουδώ...
Θεός
Ο Κύριος ο Θεός...
Προσευχή
Να είστε πάντοτε χαρούμενοι...
Ομιλία
Ζωή και θάνατος είναι...
Ταπεινότητα
Να ζείτε με ταπείνωση...
Βίβλος στίχος της ημέρας
Του ανθρώπου μελετά η καρδιά τι πρόκειται να κάνει,αλλά τα βήματά του τα κατευθύνει ο Κύριος.
Λαμβάνετε ένα στίχο της Γραφής κάθε μέρα:
Καθημερινή ειδοποίησηΗλεκτρονικη διευθυνσηFacebookAndroid-appΣτον ιστότοπό σαςΤυχαία Βίβλος στίχος
Εσύ είσαι, Κύριε, ο κρυψώνας μου,με προστατεύεις απ’ τη θλίψη
και τη γυρίζεις σε αλαλαγμούς χαράς.Επόμενο στίχο!