- Pamiętaj, Panie, o miłosierdziu i o łasce swojej,
Gdyż są one od wieków!
Grzechów młodości mojej i przestępstw moich nie pamiętaj,
Przez wzgląd na łaskę twoją pamiętaj o mnie,
Przez wzgląd na dobroć twoją, Panie. - Bo jeśli odpuścicie ludziom ich przewinienia, odpuści i wam Ojciec wasz niebieski.
- Ci zaś, którzy są w ciele, Bogu podobać się nie mogą.
- Jezus im odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, każdy, kto grzeszy, jest niewolnikiem grzechu.
- Błogosłaiwony ten, któremu odpuszczono występek,
Którego grzech został zakryty! - Bo kto sieje dla ciała swego, z ciała żąć będzie skażenie, a kto sieje dla Ducha, z Ducha żąć będzie żywot wieczny.
- Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, lecz darem łaski Bożej jest żywot wieczny w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.
- Przeto upamiętajcie i nawróćcie się, aby były zgładzone grzechy wasze.
- Pamięć o sprawiedliwym jest błogosławiona,
lecz imię bezbożnych zgnije. - Gniewajcie się, lecz nie grzeszcie; niech słońce nie zachodzi nad gniewem waszym,
Nie dawajcie diabłu przystępu. - A żądłem śmierci jest grzech a mocą grzechu jest zakon.
- Jeżeli więc ktoś ściąga na siebie winę przez jedną z tych rzeczy, niech wyzna to, przez co zgrzeszył.
- Nawróćcie się i odwróćcie od wszystkich waszych przestępstw, aby się wam nie stały pobudką do grzechu!
- Cóż więc powiemy? Czy mamy pozostać w grzechu, aby łaska obfitsza była?
Przenigdy! Jakże my, którzy grzechowi umarliśmy, jeszcze w nim żyć mamy? - Niejedna droga zda się człowiekowi prosta,
lecz w końcu prowadzi do śmierci. - Gdyż łaskawy będę na nieprawości ich,
A grzechów ich nie wspomnę więcej. - Kto popełnia grzech, z diabła jest, gdyż diabeł od początku grzeszy. A Syn Boży na to się objawił, aby zniweczyć dzieła diabelskie.
- On tego, który nie znał grzechu, za nas grzechem uczynił, abyśmy w nim stali się sprawiedliwością Bożą.
- Mówię więc: Według Ducha postępujcie, a nie będziecie pobłażali żądzy cielesnej.
- Każdy kto popełnia grzech, i zakon przestępuje, a grzech jest przestępstwem zakonu.
- A jeżeli kto popełni grzech, przekraczając bezwiednie którekolwiek z przykazań Pańskich, których przekroczyć nie wolno, i ściągnie na siebie winę, i podlega karze za grzech.
- Zgrzeszyliśmy, zawiniliśmy i postępowaliśmy bezbożnie, zbuntowaliśmy się i odstąpiliśmy od twoich przykazań i praw.
- Nie miłujcie świata ani tych rzeczy, które są na świecie. Jeśli kto miłuje świat, nie ma w nim miłości Ojca.
- Chodźcie więc, a będziemy się prawować — mówi Pan!
Choć wasze grzechy będą czerwone jak szkarłat, jak śnieg zbieleją;
choć będą czerwone jak purpura, staną się białe jak wełna. - Grzech mój wyznałem tobie
I winy mojej nie ukryłem,
Rzekłem: Wyznam występki moje Panu;
Wtedy Ty odpuściłeś winę grzechu mego. Sela.
Tematy spokrewnione
Przebaczenie
Zataja występek ten, komu...
Sprawiedliwość
Kto podąża za sprawiedliwością...
Prawo
Niechaj słowa te, które...
Nawrócenie
I ukorzy się mój...
Łaska
Przystąpmy tedy z ufną...
Oczyszczać
Mając tedy te obietnice...