- Kiedy on jeszcze mówił, oto jasny obłok zacienił ich, a z obłoku rozległ się głos: To jest mój umiłowany Syn, w którym mam upodobanie, jego słuchajcie.
- Obmyśliliście zło przeciwko mnie, ale Bóg obrócił to w dobro, żeby sprawić to, co się dziś dzieje, aby zachować tak wielki lud.
- W końcu, moi bracia, umacniajcie się w Panu i w potędze jego mocy.
- I aby wszelki język wyznawał, że Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga Ojca.
- Zanim zrodziły się góry,
zanim ukształtowałeś ziemię i świat,
od wieków na wieki ty jesteś Bogiem. - Uspokójcie się i uznajcie, że ja jestem Bogiem;
będę wywyższony wśród narodów,
będę wywyższony na ziemi. - Oto oko PANA nad tymi, którzy się go boją,
nad tymi, którzy ufają jego miłosierdziu. - Po tym poznajemy, że w nim mieszkamy, a on w nas, że dał nam ze swego Ducha.
- Niech nam Bóg błogosławi
i niech się go boją wszystkie krańce ziemi. - Kto to sprawił i uczynił?
Kto wzywał pokolenia od początku?
Ja, PAN – pierwszy i ostatni – ja sam. - A to jest życie wieczne, aby poznali ciebie, jedynego prawdziwego Boga i tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa.
- Lwięta cierpią niedostatek i głód,
lecz szukającym PANA nie zabraknie żadnego dobra. - Bo kto zachowuje jego przykazania, mieszka w nim, a on w nim. A wiemy, że w nas mieszka, przez Ducha, którego nam dał.
- O głębokości bogactwa zarówno mądrości, jak i poznania Boga! Jak niezbadane są jego wyroki i niedocieczone jego drogi!
- Dlatego będziecie przestrzegać moich przykazań i wypełniać je. Ja jestem PAN.
- Odpowiedział im Jezus: To jest dzieło Boga, abyście wierzyli w tego, którego on posłał.
- Ten to Duch poświadcza naszemu duchowi, że jesteśmy dziećmi Bożymi.
- Jak jeleń pragnie wód strumieni,
tak moja dusza pragnie ciebie, Boże. - Ty, PANIE, trwasz na wieki,
twój tron z pokolenia na pokolenie. - Czy może się kto schować w ukryciu, abym go nie widział? – mówi PAN. Czy nie wypełniam nieba i ziemi? – mówi PAN.
- Cóż więc na to powiemy? Jeśli Bóg za nami, któż przeciwko nam?
- Ale w tym wszystkim całkowicie zwyciężamy przez tego, który nas umiłował.
- Bóg nie jest człowiekiem, aby miał kłamać, ani synem człowieczym, żeby miał żałować. Czy on powie coś, a tego nie uczyni? Czy wypowie, a nie spełni?
- Umiłowani, jeśli Bóg tak nas umiłował, to i my powinniśmy się wzajemnie miłować.
- Wierny jest Bóg, przez którego zostaliście powołani do społeczności jego Syna, Jezusa Chrystusa, naszego Pana.
Nam zaś Bóg objawił to przez swojego Ducha. Duch bowiem bada wszystko, nawet głębokości Boga.A to mnóstwo wierzących miało jedno serce i jedną duszę. Nikt nie nazywał swoim tego, co posiadał, ale wszystko mieli wspólne. Dlatego pokutujcie i nawróćcie się, aby wasze grzechy były zgładzone, gdy nadejdą sprzed oblicza Pana czasy ochłody.Nastepny cytat!Z ze zdjeciem 
