آیات کتاب مقدس در مورد وابستگی
- من كه خداوند، خدای تو هستم دست راستت را گرفته‌ام و می‌گويم نترس، زيرا تو را ياری خواهم داد.
- با تمام دل خود به خداوند اعتماد كن و بر عقل خود تكيه منما. در هر كاری كه انجام می‌دهی خدا را در نظر داشته باش و او در تمام كارهايت تو را موفق خواهد ساخت.
- انسان در فكر خود نقشه‌ها می‌كشد، اما خداوند او را در انجام آنها هدايت می‌كند.
- اگرچه فكر و بدنم ناتوان شوند، اما تو ای خدا، قوت و تكيه‌گاه هميشگی من هستی!
- چشمان خود را به کوهها دوخته‌ام و در انتظار كمک هستم. كمک من از جانب خداوند می‌آيد كه آسمان و زمين را آفريد.
- انسان نقشه‌های زيادی در سر می‌پروراند، اما نقشه‌هايی كه مطابق با خواست خدا باشد اجرا خواهد شد.
- بله، من تاک هستم، شما نيز شاخه‌های من. هر كه در من بماند و من نيز در او، ميوهٔ فراوان می‌دهد، چون جدا از من هيچ كاری از شما ساخته نيست.
- او به خستگان نيرو می‌بخشد و به ضعيفان قدرت عطا می‌كند.
- البته منظورم اين نيست كه در احتياج بودم، زيرا آموخته‌ام كه به آنچه دارم، راضی و قانع باشم.
- پس غصهٔ فردا را نخوريد، چون خدا در فكر فردای شما نيز می‌باشد. مشكلات هر روز برای همان روز كافی است؛ لازم نيست مشكلات روز بعد را نيز به آن بيفزاييد.
- خداوند نخواهد گذاشت پايم بلغزد و بيفتم. او كه از من حمايت می‌كند، هرگز نمی‌خوابد.
- خداوند هميشه با من است! او در كنار من است و هيچ چيز نمی‌تواند مرا بلرزاند.
- خداوند شبان من است؛ محتاج به هيچ چيز نخواهم بود. در مرتعهای سبز مرا می‌خواباند، به سوی آبهای آرام هدايتم می‌كند.
- با شادی با يكديگر همكاری نماييد؛ هيچ كاری را برای خودنمايی نكنيد؛ سعی نكنيد فقط با اشخاص بزرگ و مهم معاشرت كنيد، بلكه در جمع اشخاص عادی نيز خوش باشيد. خود را از ديگران داناتر نشماريد.
- اگر خداوند خانه را بنا نكند، بناكنندگانش زحمت بيهوده می‌كشند؛ اگر خداوند شهر را نگهبانی نكند، نگهبانان بيهوده نگهبانی می‌كنند.
- آرام باشيد، زيرا خداوند برای شما خواهد جنگيد.
- بركت خداوند انسان را ثروتمند می‌سازد بدون اينكه زحمتی برای وی به بار آورد.
- وقتی فرياد زدم كه پاهايم می‌لغزند! تو، ای خداوند رحيم، به فريادم رسيدی و نگذاشتی بيفتم.
- پس وقتی سعادت به تو روی می‌آورد شادی كن و هنگامی كه سختيها به تو هجوم می‌آورند بدان كه خداوند هم خوشی می‌دهد و هم سختی و انسان نمی‌داند در آينده چه اتفاقی خواهد افتاد.
- در زحمت بودم؛ از خداوند كمک خواستم؛ او به دادم رسيد و مرا رهانيد.
- ولی من و قوم من چه هستيم كه چنين افتخاری نصيب ما ساخته‌ای كه به تو چيزی بدهيم؟ هر چه داريم از تو داريم، و از مال تو به تو داده‌ايم.
- ای خدا، از من محافظت فرما، زيرا كه به تو پناه آورده‌ام.
- از اين رو، آنانی كه عنان زندگی‌شان در دست طبيعت كهنهٔ گناه‌آلودشان است و هنوز در پی خواهشهای ناپاک سابق خود هستند، نمی‌توانند خدا را راضی كنند.
- قوم تو به زور شمشير اين سرزمين را تسخير ننمودند و به بازوی خويش نجات نيافتند، بلكه قدرت و توانايی تو و اطمينان به حضور تو آنان را رهانيد، زيرا از ايشان خرسند بودی.
- ای خداوند قادر متعال، ما را به سوی خود بازآور و به ما توجه فرما تا نجات يابيم.
